Dhuna në Parlament, pasqyrë e krizës së politikës shqiptare! -Nga Vladimir Muçaj

Përplasjet në Parlament nuk janë thjesht episode të izoluara të konfliktit politik. Ato pasqyrojnë një kulturë politike që, prej vitesh, e zëvendëson argumentin me përplasjen dhe përgjegjësinë me spektaklin.

Kur institucioni më i lartë përfaqësues i qytetarëve kthehet në arenë përplasjesh, dëmi shkon përtej mureve të Kuvendit.

Sjellja e deputetëve të opozitës merr një peshë të veçantë në një moment kur tensionet janë zhvendosur edhe në rrugë, ku protestat shoqërohen me akte që cenojnë rendin publik. Opozita ka të drejtën të kundërshtojë qeverinë dhe të mobilizojë qytetarët, por kjo e drejtë nuk e përjashton nga përgjegjësia për mënyrën se si e ushtron atë.

Politika ka ndikim të drejtpërdrejtë në klimën shoqërore. Kur përfaqësuesit e saj zgjedhin përplasjen në vend të debatit, dobësojnë besimin te institucionet dhe ushqejnë një klimë mosbesimi. Kjo nuk do të thotë se çdo akt në rrugë buron nga sjellja e politikanëve, por shembulli që ata japin nuk është pa pasoja.

Ndërkohë, qytetarët përballen me vështirësi ekonomike, pasiguri për të ardhmen dhe largimin e vazhdueshëm të të rinjve. Këto janë çështjet që duhet të dominojnë debatin publik, jo beteja e pafundme për pushtet, protagonizëm dhe mbijetesë politike.

Përgjegjësia nuk kufizohet vetëm te opozita. Edhe mazhoranca duhet të japë llogari për mënyrën se si qeveris dhe për respektimin e institucioneve. Njëra palë nuk mund ta përdorë sjelljen e tjetrës si justifikim për gabimet e veta. Kur konflikti bëhet qëllim në vetvete, interesi publik mbetet në plan të dytë.

Për çdo shkelje të ligjit, përgjigjja duhet të vijë nga institucionet kompetente, mbi bazën e provave dhe pa standarde të dyfishta. Mandati parlamentar nuk mund të shërbejë si mburojë ndaj përgjegjësisë, por as kundërshtari politik nuk mund të shpallet fajtor pa një proces të rregullt ligjor.

Përtej drejtësisë, qytetarët kanë në dorë edhe instrumentin më të rëndësishëm të demokracisë: votën.

Ata mund të vlerësojnë përfaqësuesit e tyre mbi bazën e sjelljes, rezultateve dhe përgjegjësisë publike, duke refuzuar politikën që e trajton pushtetin si pronë personale apo partiake.

Shqipëria ka nevojë për një politikë që prodhon zgjidhje, jo përplasje të përsëritura. Të rinjtë dhe qytetarët që punojnë e kontribuojnë çdo ditë meritojnë institucione që funksionojnë, përfaqësues që mbajnë përgjegjësi dhe një shtet ku ligji zbatohet njësoj për të gjithë.

Kush e shndërron mandatin në privilegj dhe konfliktin në strategji politike, duhet të përballet me përgjegjësinë ligjore kur shkel ligjin dhe me gjykimin e qytetarëve në kutinë e votimit.

Demokracia nuk mbrohet me spektakël, por me institucione, llogaridhënie dhe respekt për qytetarin.