Nga: Çaku Tafa
Në Fier ka njerëz që njihen për profesionin e tyre, për punën që bëjnë çdo ditë apo për një aktivitet të caktuar. Por ka edhe nga ata që me kalimin e viteve bëhen pjesë e identitetit të qytetit. Kristaq Ziu është një prej tyre.
Për shumë fierakë, emri i tij lidhet menjëherë me flamurin kuq e zi. Kryetar i degës së Fierit të “Shoqatës Atdhetare për Identitet dhe Bashkim Kombëtar”, Kristaqi është kthyer prej vitesh në një prej figurave më të njohura të këtij angazhimi qytetar e patriotik.
Më shumë se 5 mijë flamuj kanë kaluar në duart e tij dhe janë vendosur në Fier, ndërsa aktiviteti i tij nuk është kufizuar vetëm në qytetin ku jeton. Flamujt e tij janë parë edhe në qytete të tjera, në Vlorë, në Kosovë dhe në vende ku është organizuar ndonjë aktivitet me simbolikë kombëtare.
Në ditët e festave të nëntorit, por edhe në raste të tjera të rëndësishme, rrugët dhe sheshet marrin ngjyrat kuq e zi. Kristaqi ka qenë aty edhe sa herë Kombëtarja shqiptare ka luajtur, duke e shoqëruar emocionin e tifozëve me simbolin që për të ka një domethënie shumë më të madhe se një dekor.
Një prej momenteve më të veçanta ka qenë vendosja e flamurit gjigant, me sipërfaqe rreth 800 metra katrorë, në ndërtesën e ish-Turizmit në qendër të Fierit. Një pamje që tërhoqi vëmendjen e qytetit dhe që për Kristaqin ishte një tjetër mënyrë për të shprehur atë që prej vitesh e ka kthyer në pjesë të jetës së tij.
Por pas flamujve dhe ngjyrave kuq e zi është një njeri me një profesion krejt të zakonshëm. Kristaq Ziu punon si teknik i televizionit kabllor. Angazhimi i tij patriotik nuk është një profesion dhe as një aktivitet nga i cili kërkon përfitim personal. Është diçka që e bën vullnetarisht, i shtyrë nga bindja se simboli kombëtar duhet të jetë i pranishëm jo vetëm në ditët e festave.
Përveç flamujve, ndër vite ai ka ngritur edhe çështje që i konsideron të rëndësishme për vendin dhe ka qenë pjesë e aktiviteteve të ndryshme me karakter kombëtar e patriotik.
Në Fier mund të ketë shumë mënyra për ta shprehur dashurinë për qytetin dhe vendin. Për Kristaq Ziun, njëra prej tyre ka qenë gjithmonë flamuri.
Ndoshta për dikë është thjesht një flamur që valëvitet në një rrugë apo në një shesh. Për Kristaq Ziun, ai flamur është shumë më tepër. Është histori, është identitet dhe është një mënyrë për të treguar se nga vijmë dhe kush jemi.
Mijëra flamuj të vendosur në Fier dhe në qytete të tjera nuk janë thjesht ngjyra që zbukurojnë një hapësirë. Janë një mesazh i përsëritur ndër vite: dashuria për vendin nuk duhet të kujtohet vetëm kur vijnë festat. Ajo tregohet edhe në ditët e zakonshme, me gjërat e vogla që secili zgjedh të bëjë.
Dhe ndoshta kjo është ajo që e bën historinë e Kristaq Ziut të veçantë: për të, kuq e zija nuk është vetëm një ngjyrë feste. Është një pjesë e përditshmërisë, një mënyrë për të respektuar flamurin dhe gjithçka që ai përfaqëson. Sepse pas dy ngjyrave kuqezi qëndrojnë një histori, një gjuhë, një identitet dhe një vend që e quajmë Shqipëri.
